Pierwsza wzmianka o Babicach pochodzi z 1314 roku i dotyczy utworzenia tu sołtysostwa przez księcia cieszyńskiego Mieszka. Jej sołtysa, niejakiego Piotra Stosa, książę równocześnie zwalnia od płatności i danin. Wieś należała do Księstwa Oświecimskiego, a po jego odkupieniu w 1457 roku do królów polskich. Przez most na Wiśle przebiegała tu ważna droga z Krakowa na Ślask. Po rozbiorach Babice stały się punktem granicznym między Galicją a Prusami. Tu na granicy przebiegającej wzdłuż Wisły i Przemszy, znajdowała się komora celna, przeniesiona później z Babic w pobliże dworca kolejowego "Oświęcim" w Brzezince. Babice wchodziły w skład dóbr starosty Piotra Małachowskiego, który częściowo je poddzierżawiał. W 1803 roku Babice nabył hrabia Wincenty Bobrowski a następnie odsprzedał właścicielowi Broszkowic Kajetanowi Rusockiemu, po którym dziedziczyła jego córka Leokadia Dębska. Jej spadkobiercy, w latach osiemdziesiątych, dobra te rozsprzedali, podobnie jak dobra w Broszkowicach. W okresie okupacji niemieckiej, zanim hitlerowcy dokonali częściowego wysiedlenia Babic, 1 października 1939 roku odbyło się tu konspiracyjne zebranie tajnej grupy wojskowej w którym uczestniczyli m. in. rtm. Stanisław Krępa ("Trojacki") i por. Jan Wawrzyczek ( "Marusza", "Danuta" ), które stało się zalążkiem terenowej organizacji Związku Walki Zbrojnej. Obecnie sołectwo liczy 1658 mieszkańców - stan na dzień 16.05.2006.
Opracował (broj)
