HISTORIA

Wieś Broszkowice, której nazwa ma pochodzenie patrymonialne tzn. prawdopodobnie pochodzi od nazwiska założyciela lub właściciela osady - Zbrozka (spotyka się też wczesną nazwę Zbroszkowice), początkowo należała do zamku oświęcimskiego, następnie do mieszczan. Istnieje dokument mówiący, że w 1427 roku klasztor Dominikanów w Oświęcimiu odkupił tę wieś od mieszczanina, niejakiego Marcina Cyny. Dominikanie rozwinęli tu kult św. Medarda (8 czerwca) biskupa - patrona flisaków od burz i nawałnic, stąd też w okresie rozwoju samorządów wiejskich gmin w XIX w. w herbie Broszkowic pojawił się ten święty. Po kasacji klasztoru w 1782 roku za sprawą cesarza austriackiego Józefa II, wieś została włączona do tzw. "funduszu religijnego". W 1816 roku na licytacji odkupił ją ówczesny proboszcz oświęcimski Idzi Rusocki dla swojego bratanka Kajetana. Ten, w 1842 roku, przekazał Broszkowice w spadku swojej córce Leokadii Dąbskiej, której spadkobiercy całkowicie rozsprzedali wszystkie dobra. Podczas okupacji, w związku z założeniem obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu wiosną 1941 roku, wieś Broszkowice podobnie jak Babice, Rajsko, Brzezinka, Pławy i Harmęże została przez Niemców wysiedlona.